DURULDU GÖNLÜM
Sonunda duruldu bu deli gönlüm,
İlahi sevgiyi buldu bu özüm,
Yollar sarpa sardı, gördü de gözüm,
Çileyi çekmeyi öğrendi gönlüm.
Nice yollar aştım sevda uğruna,
Çok iller dolaştım, çıktım dağına,
Gül ararken düştüm diken ağına,
Yaramı sarmayı öğrendi gönlüm.
Cahillikten geldi, gelen başıma,
Kimseler bakmadı gözüm yaşına.
Bir ışık ararken çıktı karşıma,
Zorda yürümeyi bildi bu gönlüm.
Varlığa bakarken yokluğu gördüm,
Yokluğa bakınca zorluğu gördüm,
Her iki ucunda Mevla'mı gördüm,
Özer’im aynayı sildi bu gönlüm…
***
Editör: Seher Uslu
