DÖNERSİN DİYE
Ay geçti, yıl geçti endişe duydum
Ümit kandilimdin sönersin diye
Seni bekler halde zamana uydum
Belki bir gün bana dönersin diye
Kalbimde yer eden özlemi bile
En içten çağrımla düşürdüm dile
Ne dualar ettim dilekler ile
Belki bir gün bana dönersin diye
Seninle vuslat mı aşılmaz surdu
Yokluğun beni sol yanımdan vurdu
Gözlerim yollara bakıp da durdu
Belki bir gün bana dönersin diye
Artık solmaya yüz tutmuş her resmin
Dudakta mühürlü senin o ismin
Yine canlanıyor karşımda cismin
Belki bir gün bana dönersin diye
Sana kucağımı şefkatle açtım
Masum sevgine bu denli muhtaçtım
Yollarına nice şiirler saçtım
Belki bir gün bana dönersin diye
***
Editör: Neşe Kazan
