DİŞ KURDU
Kazma kürek girdi kurtlar dişime,
Geceyi gündüzü bir etti hocam.
Yan dişte bir saray kurdu eşine,
Bana bu dünyayı, dar etti hocam.
Sanki dedesinden hazine kaldı,
Kazmayı bıraktı, balyozu aldı,
Kendi mülkü gibi sormadan daldı,
Kalanı gözlere, hor etti hocam.
El etek çekilip yalnız kalınca,
Mesai başlıyor, gece olunca,
Biraz dinleniyor, vakit dolunca,
Azıcık molayı, zor etti hocam.
Sanki susuz gölde, balık tutarım,
Lokmaları bütün bütün yutarım,
Veresiyem yoktur, beleş satarım,
İşçiler bu sene, kâr etti hocam.
Gece boyu düğün kurup oynuyor,
Bir ben ayaktayım, kimse duymuyor,
Mevzuata hiçbir işi uymuyor,
Yasayı kendine, yâr etti hocam.
Karanfil kokusu biraz susturdu,
Tuz koydum azıcık, geri bastırdı,
Dedim, kuyruğunu artık kıstırdı,
Gözüme bir vurdu, kör etti hocam.
Yoktur merhameti, vicdanı, kanı.
İşgalle geçiyor her gün, her anı,
Sanırsın ezelden ana vatanı,
Ne utandı ne de ar etti hocam.
İnadına diyor, burası yuvam,
Barışa yanaşmaz, savaşa devam,
Sakın küçümseme, zorludur davam,
Yerimi, göğümü nâr etti hocam.
Nûrfânî der, hocam işte bu konu,
Çektiğim acının, gelmiyor sonu,
Ocağına düştüm, çek gitsin şunu,
İndi derinlere, yer etti hocam.
***
Editör Bilgi Şakar
