BU BENİM HAYATIM
Artık umursamıyorum etrafımda olup bitenleri:
Kulağımı tıkadım gereksiz ezgilere,
Beni mutsuz eden kifayetsiz sözlere,
Bazen de sövüyorum hayatımın içine edenlerin
Gelmişine geçmişine...
İlgilenmiyorum artık boş konuşan,
Laf kalabalığı eden gereksizlerle.
Onları layığıyla başbaşa bıraktım.
Bana iyi gelecek yerlere yelken açtım
Beni hak edenlerle.
Teşekkür ediyorum ömrümden bir bir gidenlere,
Arkamdan yediğim onca darbelere rağmen
Yeniden güçlü yanımı gösterdikleri için.
En çok güvendiklerimin bana
Bir hiçten ibaret olduğunu gösterdikleri için.
Yeniden doğdum küllerimden.
Zor da olsa onardım kırılan kanatlarımı.
Yeniden inşa ettim kumdan kalelerimi.
Şimdi en sevdiğim şehirde bir gece vakti.
Yürüyorum yeni kendimle.
Daha sağlam basıyorum artık yere.
Yeniden yeşerttiğim umudumla,
Hayatımı güzelleştirenlerle,
Yürüyorum hayallerimle
En sevdiğim şarkıyı dinlerken.
Birazdan Çiçek Pasajı’nda kahvemi de içerim.
Belki Galata'da üç beş tur atarım.
Canım isterse Agora Meyhanesi'ne de uğrarım.
Yudumlarken ferah kahvemden,
Ömrümün hikâyesini yeniden yaşarım.
Gönlümün kapılarını belki yeniden
Aşka açarım.
Bu benim hayatım!
Her anında ben varım.
Ben bu şehirde geri kalan ömrümü
Mutlu geçireceğim.
Bu benim hayatım!
Mutlu geçecek bundan böyle geri kalan
Üç beş günüm.
Editör Hamiyet Su Kopartan
