BİR KİTAP: DİVİDİMİN UCUNDA - 1- /ANTOLOJİ
Edebiyatı seven, kalemini edebiyatın derinliklerine doğru götüren, gönülleri pak yürekli, edebiyat aşkıyla yanan gönül dağlılar gökyüzünün maviliklerini, yeryüzünün kokan kahverengi toprağını, gönülleri ferahlandıran yeşilliklerini, doğanın uyumunu, insanın sevgisiyle birlikte acısını ak sayfalarda narin ve naif dillere, nur gözlere misafir ediyor sihirli sözcüklerini, mana yüklü dizelerini.
Her insanın bir hikâyesi vardır. O hikâyelerini gerek deneme, gerek öykü, gerek dizelerle, şiirlerle tüylü kalemleri mavi mürekkebe daldırmışlar. Okurken hüzünlendirdiği, okurken duygulandırdığı, okurken sevindirdiği gönüller bir araya gelmiş iki avucumuzda açılan Dividimin Ucunda.
Gönüllerindeki mavilik her daim mavi mürekkep ile güzel koksun. Güzel gönüller güzel dizsin. Sevgi ile naksetsin ak sayfalara.
İnsan vardır, gecesini gündüz gibi aydınlatır.
İnsan vardır, gündüzünü gece gibi karartır.
Biri mümin, güzel görür hem de güzel düşünür.
Biri münkir hem küfreder hem de batıla yürür.
