BİR KAÇIŞ OLSA
Siyah beyaz bir rutinin penceresinden seyrederken hayatı;
Dörtnala koşan yıllar yaşlanmış.
Aylar yorgun,
Beden küskün kendine,
Ruhumu budamışım,
Beynim hep kök salmış labirentlere,
Fikirler yorulmuş,
Hiçler, yoklar varolmuş,
Hepler hiç olmuş.
Bir deprem,
Bir fay hattı var ki gönlümde,
Kimler gömülmüş ýürek denen kabire?
Kimler düşmüş gözümden?
Masmavi tebessümler ardında
Saklamışım hüzünleri,
keşkeleri,
Hezeyanları...
Kimsem olmasın,
İstemem artık,
Sarılırım kendime,
Dualar örter üstüme,
Uyuturum geceyi
Heybemde birkaç umut.
Alırım sırtıma hayallerimi,
Giderim tezatlar diyarından,
Bir de kedim:
"Kartopum" olsa yanımda,
Hani o en masum yanım...
Keşkeler,
Günahlar girdabında!
Heyhat
Mazim, geçmişim,
Prangalarım ,
Aklımda halâ aylardan ayrılık,
Dört mevsim içinde o tek bahar.
Dört heceli ismim gölgem olmasa,
Prangalar acıtmaz,
Bir kaçış olsa...
Nice eylülleri saklamışım gönlümde.
Bir ihtiyar çocuk
Elinde rengârenk bilyeler,
Kar taneleri saçında, yüreğinde!
