BENİM KİLİS AŞKIM
Ne zaman ismini ansam içimde,
Benim Kilis aşkım volkana döner!
Koklayıp resmini yansam içimde,
Benim Kilis aşkım volkana döner!
Hatıramdan çıkmaz Leylid’in çemi,
Başka söz bırakmaz çayının demi!
Anlatmakla bıkmaz aynı gündemi,
Benim Kilis aşkım volkana döner!
Resul Osman Şıh Mansur’la bakışır,
Garbi yeli Şıh Mehmed’e yakışır!
Şörhabil de Akpınar’la akışır,
Benim Kilis aşkım volkana döner!
Tarihler netleşir Oylum Höyük’te,
Ne canlar yetişir her kutlu yükte!
Serçeler ötüşür damda, süğükte;
Benim Kilis aşkım volkana döner!
Efsane konaklar, hanlar, hamamlar;
Daracık sokaklar ruhun tamamlar!
Çıkmayan yolaklar, tarihi damlar;
Benim Kilis aşkım volkana döner!
Lisanında diller yonca olunca,
Nisanında güller gonca olunca,
İnsanında kalpler lonca olunca,
Benim Kilis aşkım volkana döner!
Pir-î Fâni der ki; yeller esince,
Alibardak açıp güller kesince!
Senden uzaklaşıp yollar küsünce,
Benim Kilis aşkım volkana döner!
