BENİ HATIRLA
Dalgın bakışlarla yürürken kaldırımlarda,
Bir sonbahar, akşamüstüne yakın vakitlerde,
Yaşlı çınar ağacının altından geçerken,
Kurumuş bir yaprak
Düşerse ayaklarının dibine
Beni hatırla.
Bir nisan sabahı pencerenden
Seyrederken güneşin yükselişini,
Kara bir bulut kaplarsa gökyüzünü aniden
Ve ansızın bir fırtına koparsa,
Bir kırlangıç pencerene gelip gelip
Dönüp giderse çaresiz,
Beni hatırla.
Bahara erişmenin sevinciyle
Neşeli türküler söyleyerek
Dolaştığında kırlarda
Birdenbire soluverirse bütün renkler;
Siyah, beyaz ve griye dönüşürse
Rengârenk dünyan
Beni hatırla.
‘Unuttum’ dese de güzelim, unutamaz insan.
Ne ismini ne cismini ne sesini...
Mahşer de olsa seninle karşılaştığımız gün
Adını haykıran sesim
Yankılandığında kulaklarında
Beni hatırla.
Editör: Hamiyet Su Kopartan
