BEN SENİN YERİNDE OLSAYDIM
Ben senin yerinde olsaydım beni sevmezdim.
Kırmazdım kendi ellerimle kanatlarımı.
Silmezdim resim defterimden gökyüzümü.
Siyaha boyamazdım bulutlarımı ve yakmazdım kendi ellerimle umutlarımı.
Açmazdım gönlümün kapılarını sonuna kadar.
Çünkü benim gönlüm hüzün,
benim gönlüm keder,
benim gönlüm dar.
Üstelik yollarım uzun,
Ayaklarımda yok takat.
Zaman durmadan akıp gidiyor,
Sürekli işliyor saat.
Ben senin yerinde olsaydım sevmezdin beni.
Soldurmazdım kırlarda açan çiçekleri,
Silmezdim gökkuşağındaki renkleri,
Bozmazdım hayatımdaki ahenkleri.
Ben senin yerinde olsaydım sevmezdin beni.
Uçup giderdim uzak diyarlara.
Tutardım bir göçmen kuşunun kanadından,
Uçabildiğim kadar uçardım gökyüzünde.
Sonra sarılırdım bulutlara,
Sonra sarılırdım umutlara.
Tutmazdın benim ellerimden.
Çünkü benim ellerim hüzün,
benim ellerim yara.
Ben senin yerinde olsaydım sevmezdin beni.
İçimi başka güneşlerle ısıtırdım,
Başka ırmaklardan su içerdim,
Başka yerlerden geçerdim,
Başka yollarda dururdum,
Başka caddelere bakardım,
Başka sevdalarda gönlümü yakardım.
Ben senin yerinde olsaydım sevmezdin beni.
Aşkı, sevdayı aramazdım gözlerimde.
O yüzden ne ben sana seni sevdiğimi söyleyeyim
Ne de sen bana “Seni seviyorum” de.
***
Editör: Suna Türkmen Güngör
