BAZI VEDALAR SESSİZ OLUR
Giderken
Kapıyı usulca çektiğin günü hatırlıyorum,
Ne bir sitem bıraktın masada
Ne de yarım bir cümle.
Ben konuşacak bir şeyler ararken gözlerinde,
Sessizlik çoktan valizini toplamıştı bile.
"İyi misin?" diye sordular sonra bana;
Gülümsedim çünkü anlatmak kolay değildi.
Bazı yaralar görünmez insana uzaktan,
Kalbin içinde büyür de kimse fark etmezdi.
Bir akşam pencereye yaslandım yine,
Geçmiş;
İnce bir yağmur gibi düştü omuzlarıma.
O zaman anladım;
Bazı vedalar sessiz olur,
En çok da söylenmeyenler dokunur insana.
Şimdi adını rüzgâra bırakıyorum usulca,
Ne geri dönmeni bekliyorum ne de unutmayı.
Bazı hikâyeler yarım kalmaz aslında,
Sadece sessizce öğreniriz onsuz yaşamayı.
***
Editör: Nevin Bahtışen
