BANA GÜNEŞİMİ GETİR
Gölgesi unutulmuş bir ağaç gibiyim,
Dallarında rüzgârı dinmeyen,
Yorgun bir çınar misali.
Küllerimi savurdum gecelere,
Yıldızlar kandilim artık.
Sabahın alnına adını yazdım,
Güneş bile unuttu beni.
Ve ben,
Kırık bir saatin yelkovanıyım artık,
Zamana inat hep seni gösteren.
İçimde sana akan,
Hiç susmayan bir pınar var.
Gözlerim şimdi içi boş bir kıble,
Kaybolmuş duaların secdesindeyim.
Gök delinmiş sanki içime,
Yağmur bile benim için ağlıyor artık.
Bana güneşimi getir.
Ömrüm donmuş bir göl kenarında,
Yalın ayak bir arayışla yürüyor,
Bana o sıcağı getir,
O dokunuşu,
O kendine has sıcaklığı.
Ya da
Gelme hiç.
Ama ardında bıraktığın karanlığa,
Bir kandil koy.
Son baharımı görmen için.
***
Editör: Bilgi Şakar
