Bana Gelişin / İsmet Bozkurt

BANA GELİŞİN

Tam ümidi kesip bitti mi, derken,
Doğduğum ay oldu, bana gelişin. 
Hasretlik zehirdi, yutkunup yerken,
Demlenmiş çay oldu, bana gelişin.

Geçmek bilmez oldu, mah ile sene,
Bozlak türkü söyler, gönlüm çingene.
Dağ eteklerinde yoruldum yine
Bir yağız tay oldu, bana gelişin.

Otağlar kurayım, gerdana döşe, 
Meşk ile ballansın, mey dolu şişe. 
Al yeşil tül takıp kınalı başa,
Sur, düğün, toy oldu bana gelişin.

Çiçekler açarken gönül yurdunda, 
Hicrete sürgündüm, sevda ardında, 
Nameler gönderdim, kuş kanadında, 
Kanatta tüy oldu, bana gelişin.

Sazlar seni çalar, türkülerde sen
En güzel iklimde, mevsimlerde sen,
Ruhuma üflenen ezgilerde, sen.
İçli bir ney oldu, bana gelişin.

Şiir olmalıydın, gelirken bana
Damla damla yağmur vururken cama,
Önce pencereme, sonra odama,
Gizemli huy oldu, bana gelişin.

***

Editör: Nevin Bahtışen