AZİZİM
Yüreğin kışı olur mu?
Öyle bir olur ki azizim!
Mesela yüreğin titrer özlemden,
Yok işte sıcacık kollarıyla seni saracak,
Bir çift kol, tenin buz gibi,
Evin soğuk odalar ıssız,
Masanda hep bir tabak eksik,
Yatağın artık tek kişilik,
Başın güvenli bir omuz arar,
Yüreğin dertleşecek bir eş,
Akşam olduğunda.
Gömülürsün yalnızlığa,
Bakarsın üşüyerek boş duvarlara,
İşte azizim! Yüreğin kışı,
Yarin kokusu teninden gittiğinde başlar...
Öyle bir üşütür ki...
Hiç bir ateş ısıtamaz,
Hiç bir söz rahatlatmaz...
Ve minicik yüreğin,
Bir serçenin son çırpınışı gibi,
Belki de son demini yaşar...
Editör: Dilek Tuna Memişoğlu
