Ay'a Hayran / Reyhan Mete Erdoğdu

AY'A HAYRAN

Ay  buralarda başka be sevgili...
Biraz yanık
Biraz bronz 
Biraz içli
Biraz ağlamaklı sanki.

Bilmem oralarda eskisi gibi hür mü?
Öyle parlak
Öyle gizemli
Öyle vurdumduymaz
Öyle endamlı mı?
Bir çingene arsızlığıyla
Salınıyor mu esirikli esirikli?
Baştan çıkarıyor mu (bensiz) seni?
Göz kırpıyor mu pervasızca?

Bilmem ki sevgili?
Buralarda insanlar da bir farklı
Hiç yaralanmamış, yara almamış gibi.
Eksiksiz, tam gibi.
Hiç kimsenin ne aydan
Ne şavkından haberi yok gibi.
Kimse çevirmiyor (sensiz) ben gibi
Gülümseyerek gözlerini gökyüzüne
Kimse paylaşmıyor en mahrem sırlarını
Kimse öpmüyor hasretle yanaklarından.

Bak işte sevgili...
Bir yıldız daha kaydı yalnızlıktan
Oysa tutsaydı ay, yıldızın ellerinden
Düşürmeseydi gözünden...
Belki gitmezdi yıldız da bilmediği bir meşhule...

Yıldız aya hayran
Ay geceye...

Bense sevgili...
Hem yıldıza, hem geceye, hem aya
Ama en çok da... 
Neyse sevgili....
4.8.2023