ARTIK GELME İSTEMEM
Hani bir gün gelip yaralarımı saracaktin?
Ne sen geldin ne de yaralarım sağaldı.
İstemem çalma artık kapımı,
Belli ki gittiğin yerde mutlusun.
Artık kimse de gelmez oldu, yaralarım derine düştü,
Beklemem kimseden bir imdat, yolları gözlenmekten yoruldum.
Oysa suya hasret gibi seni nasıl beklemiştim.
Yaralarım Eyüp gibi kemiklerimi kemirir, diyemem kimselere hiç birşey.
Sessiz yüreğime ağlar dökerim gözyaşlarımı.
Kim bilir ne kadar vaktim var, gün sayarım, günler bitmez.
Ne dizime takatim ne umut edecek birşey kaldı.
Ömrüm son deminde artık sarılacak yaram da kalmadı.
Gittiğin yerde belli ki çok mutlusun, dönme artık istemem.
Oysa gelmek zamanı dönerim sana demiştin.
Yürek yarası zor bilirim ya ne hâldeyim hiç sormadın bile.
İstemem artık ne tabip ne de seni.
Çıkamayan nefesimin günlerini saymaktayım, gelme artık istemem...
Ne baharda ne yazda gelme.
***
Editör: Suna Türkmen Güngör
