ARALIK
Kapıyı ittin. Aralık. Zihninde bir resim beliriyor. Tanıdık. İçeride gürül gürül yanan soba. Dışarıda diz boyu beyaz esaret. Bastıkça ah çekiyor. Odunların çıtırtısı. Harlı içini daha da yakıyor. Kalbini yaslıyorsun cama. Titriyor. İçinde her daim yürek gümbürtüsü.
Kulağın kapıda, gözün dışarıda. Ağlaya ağlaya geliyor saçı iki yandan örgülü bir çocuk. "Babamı hastamız var diye götürdü evden silâhlı adamlar. Çantasını da aldı giderken yanında."
İçindeki çocuğun başını okşuyorsun tıpkı babanın giderken senin başını okşadığı gibi. Baban hep otuz üç yaşında. Lâkin sen yaşlanıyorsun onun dönmediği her sene.
