ALA GÖZLÜM
Kaç iklim geçti,
Kaç ömür,
Kaç şiir bitti,
Sen dönmeyeli, söyle ala gözlüm.
Sarıp sarmayalı,
Başımı omuzuna koymayalı,
Ellerim ellerini tutmayalı,
Ah ceylan gözlüm, gönül sözlüm,
Söyle;
Ne kadar oldu, olmayalı...
Sen olmayınca sanma iyiyim,
Sanki gözlerinden gider gibiyim,
Tüm dertlerin sahibiyim,
Yarım kalan sevdaların naibiyim.
Sen dönmeyeli, söyle ala gözlüm,
Halimi sormayalı,
Mısraları yormayalı,
Sana gönül koymayalı,
Ah ceylan gözlüm, gönül sözlüm,
Gözlerim değil,
Kalemim ağlayalı,
Söyle;
Ne kadar oldu, olmayalı…
Hıdrellezde niyet ettiğim,
Cemre oldu da yüreğime düştü,
Sen dönmeyeli, söyle ala gözlüm,
Kaç yürekte kaç yangın küllenmiş, kaç ateş sönmüştü.
Meğer sen yalancı baharmışsın,
Olsun be sevdiğim,
Yanımda olmazsan bile,
İyi ki varsın.
Sevilmeyi sen anlat,
Sevmeyi ben,
Bilmem kaç papatya yaprağı sonrası beni seveceksin.
Yoksa,
Dinlensin gayrı papatyalar.
Ah ceylan gözlüm, gönül sözlüm,
Papatyaların yapraklarını saymayalı,
Sana doymayalı,
Söyle;
Ne kadar oldu, olmayalı…
***
Editör: Serpil Azapoğlu
