AĞLAMAYIN MEZARIMDA
Geleceksiniz başucuma bir gün, biliyorum.
Af dileneceksiniz tüm yaptıklarınıza,
Yalvaracaksınız saatlerce diz çöküp,
Yağacaksınız sağanak sağanak üstüme.
Asla kurumayacak göz pınarlarınız,
Bile bile affedilmeyeceğinizi
Bekleyeceksiniz...
Biliyorum,
Korkmayacaksınız öfkemden belki ilk defa.
Dindirmeyecek kızgınlığımı yağmurlarınız.
Boğulacaksınız hıçkırıklara,
Haykıracaksınız boşluğa feryat figan,
Yalvaracaksınız pişmanlıklarınızla.
Aldanmayacağım gözyaşlarınıza,
Takınacağım suskunluğumu tavrıma.
Çıldıracaksınız!
Biliyorum, geleceksiniz
Ve çaresiz döneceksiniz,
Ardınızda umutsuzluk bırakarak.
Bekleyeceksiniz...
Biliyorum,
Ne kadar acı çektiğinizi.
Biliyorum pişmanlıklarınızı,
Yaralandığınızı,
Ne kadar yandığını canınızın.
Biliyorum, haykırışlarınızın çaresizliğini,
Biliyorum, aslında sızladığınızı derinden.
Kana boyansa da gözleriniz;
Ağlamasın!
Bir daha ıslatmasın toprağımı,
Bir daha sel olup yağmasın mezarımda,
Kalmasın çaresiz soluğunuz mezar taşımda.
Küçülmeyin artık başucumda,
Beni, bana bırakın sonsuzluğumda,
Bilirsiniz, affım yok.
Son pişmanlık da fayda vermiyor, asla!
Editör: Suna Türkmen Güngör
