AĞLADI
Bir damla gözyaşı düştü kalemime
Seher vaktinde beni beklerken
Kaybettim kendimi yokluk içinde
Elimi yasladığım kâğıt ağladı.
Hüznüm sevincime karışıp gitti
Ruhum çıkmaz sokağa düştü
Hangi vebalin ahıdır beni hiç eden
Nasıl pişmanlık ki, beni kül eden
Başımı koyduğum taşlar ağladı.
Bedeviyim yolum çöllere düştü
Yusuf’um gönlüme kuyular düştü
Yunus gibi çaresiz dualar düştü
Yolunu şaşırmış nehir ağladı.
