YİTİK BİR SEVDA PEŞİNDE
Yudum yudum içiyorum zamanı her gece,
Yılları öğüttüm geleceği düşleyerek.
Ne baharlar ne yazlar yüzü görebildim
Ne de çiçekleri koklayabildim sen diye
Kendimi verdim anason kokulu gecelere.
Son çarem dediğim, ayyaş sokaklar,
Fırlatıp attı beni bataklıklar içine öylece,
Yenik düşmüşüm tutunamadığım şu hayata.
Fezada yaşayan cansız bir varlık gibiyim.
Dolanıp durdum hayallerimin peşinden.
Gözlerinde, nefesinde hayat bulmak,
Kollarında mor güller gibi açmak istiyordum.
Nehirlerin coşkusunda akıp gitmekti denizlere,
Gözlerinin elasında yelken açmaktı aşka,
Ne bilecektim yol kapanacak mevsimler kış,
Düş kırıklığında çaresiz, yolumu kaybettim.
Ben kimim, neyim, neredeyim sevda yolunda,
Derbeder gönlümün kalyonlarında?
Çırpındıkça boğulur ruhum yalnızlığımda.
Gün batımlarının kızıllığına kanat açan martılar,
Ağlatır endamın geldikçe yaşlı gözlerim.
Erikler çiçek açtığında el ele dolaşırdık sahilde.
Meltemin esintisinde öperdim saçlarından.
Şimdi bilinmezlikler içinde yitip gittin, tıpkı ben gibi.
***