YANILSAMAM
Herkesin bir hikâyesi var
Yedi kat gökteki kandilim
Bu büyük günahın bahanesi çok
Alevli ateşte yoldaş bildiğim
En büyük yanılsamam
Kendi kendimi kandırmak değil meselem
İnkâr etmenin akıbeti
Göğsümdeki en gizli düşüncem
Can yakıcı azap gibisin
Vefadan nasibini almamış yaş
Bitmeyen sitemle
Nefes alıp verdikçe dolaş
Bu cezayı reva gördün ya bana
Unutma insanı en çok ahları helak edermiş
Kıyametin ne zaman diyorsun
Acım da kaderim gibi örselenmiş
Keşke şöyle yapsaydım diyorum bazen
Belki severdi beni
Taşı bu yükü göğsünde
Haydi, mazeret üret şimdi yeni
Kulağın gözün kalbin uyarmadı mı seni
Başını kuma gömmekten başka ne yapıyorsun
Dedikoduyla yakınmayla geçiriyorsun zamanı
Hayat dikeni her ayağıma battığında yoksun
Hâlâ yarımım hâlâ yaralı ve çok yalnız
Bir bahane uydursan ne olur
Şikâyetim var hâlâ çok eksiğim
Gelip tutsan ellerimi ne olur
Sen var git su taşı
Başkalarının yangınlarına kova kova
Gençliğin senin de geçer bir gün
Güzelliğin solup gider olursun rezil rüsva
Belki duymuşsundur
Aşkı hafife alan benim gibi bedelini ağır öder
Henüz bıyıklarımın yeni terlediği
Delikanlılık çağlarım ilk günkü gibi seni bekler