SABAHLAR BİR İSYANDIR BU SOKAKLARDA
sabahlar ağlar bu sokaklarda
çınlatır ortalığı sesleri
pusuya düşmüş
sevdalı
yetimdir
duymazsın
çamur olup sıçrar gözyaşları
avuçlarında kor
gözlerinde perde
yüreğin de taştır
anlamazsın
sabahlar kördür bu sokaklarda
lodos yutmuş
vesikalı bir kadın
tükenmiş cigarası
ağzına mühürlü
kaldırım kenarında
görmezsin
düşlerini satan
ya da bir çocuk
fırçasında sallanan
salyası sümükleri
gözleri uyku sürmeli
sevmezsin
sabahlar bir isyandır bu sokaklarda
yarım kalan rüyalarda yürünür
pankartlar açılır otobüslerde
Kadıköy Eminönü Gebze
egzos gazı eşliğinde
kornalar çalınır
hatırlamazsın
sabahlar hep aynıdır bu sokaklarda
saatleri bir
yüzleri bir
anıları bir
ölmek nasip olmaz yataklarında
çoğu bu duraklarda devrilir
bilmezsin
aslında
duyarsın
anlarsın
görürsün
seversin
bilirsin
de
sen kimsin
***