GEÇMİŞTEN BUGÜNE
Onca yıl sonra
Dalından düşmüş
Çiçek ve ben
O solmakta
Bense yorgun savaşlarda
Düşünüyorum
Derin derin yıpranmışlıkla
Geriye bakmadan
Akıp giden zamanın
Etkisiyle
Her şeye biraz üzgün
Biraz küskün
Buruk bir acıyla
Eskiyen dünüm
Tel tel dökülen
Üstümdeki elbiseler gibi
Umutta
Bende
Elimdeki çiçekte
Bir tül perdenin gerisinde
Saklanan gerçeğe
Hasret mi hasret
Üzgün bulutlar uzakta
Gözyaşları dökmek için
Henüz çok erken
Sessizce çözülüyor içim
Su gibi
Bir ömür geçip gidiyor
Avucumda
Ne bir avuç su
Ne bir avuç toprak
Geride kalan kederlere
Bakmadan öylece
***