KORKARDIM HÂLÂ ÜŞÜYORUM
Korkardım;
Akşam üstü gökyüzüne bakar karanlığa gelme derdim.
Korkardım yalnızlıktan;
Dert dinleyen bir tek yorgan ve göz yaşlarımın temizlediği, kirli yastık.
Hani derdin ya yine titriyorsun;
Ayazdan değildi
Ah o!
İçime yel gibi mızrak olup saplanan,
Hüzünler var ya
Gülüşlerimi ezip geçen,
Kalbime inen.
Varlığım ıssız sokak,
Gözlerim puslu pencere,
Bakışlarım hep hüzün,
Düşüncelerim gri bulut,
Ömrüm çatısız, çıplak,
Karton kutuların örttüğü yüreğim hep kış.
Yüzüm, vücudum, bacaklarım
Buz gibi güneşsiz ten.
Zihnim yıldız rüyasında,
Üşüyorum,
Ayaklarım yırtık gazete,
Sırtım köz avında.
Ey!
De hele de sen!
Gönül kapısı kırık tahtadan,
Kalbi parksız, bahçesiz,
Ruhu renksiz, derbeder,
Gül kokmaz, nergis kokmaz, papatya açmaz.
Kırık dökük akıl nasıl düşünür aşkı?
De hele de sen!
Ey!
De hele de sen!
Bahtsız ömür küf kokarken
Öksüz ve yetim ellerim,
Yamalı pantalonumun,
Yırtık cebine sığınabilir mi?
De hele de sen!
***
TRUVA YAYIN GRUBU YOUTUBE KANALIMIZA ABONE OLMAYI UNUTMAYIN...
Logoya tıklayıp Youtube kanalımızı ziyaret edebilir, abone olabilirsiniz