İÇİMDEN ÇAYLAR GİDER
Sen gidince bu şehir
Kaldı şimdi derbeder.
Kapladı içimizi,
Ayrılık, elem, keder.
Gece yerinde sessiz,
Gözler ise uykusuz.
Sunam kalmıştır susuz,
İçimden çaylar gider.
Saatler sen çalmıyor,
Boşa koydum almıyor,
İnan sensiz olmuyor;
Yürek bilmem ne eder.
Mevsimlerin adı yok.
Yaşamanın tadı yok.
Sevmenin miadı yok.
Bana diyorlar kader.
Rabatlı'yım al benim,
Çiçek benim, dal benim.
Gidilecek yol benim.
Bilnem ki felek ne der?
***