HASRETLİK
Belki
Ben gecene ay
Olup doğarım
Aydınlanmasa da
Yıldızlar katarım yanıma
Şehrine yağmur
Damlasında düşerim
Kurumuş toprağına
Çiçekler olur filizlenirim
Dalına yaprak
Yüreğinde sevgi olup
Kirpik uçlarında
Süzülürüm
Yoluma yolun düşer diye
Maviliklere yazılıp
Günün kızılığında demlenirim
Sen sevgilim
Son deminde
Katıl rüzgâra
Es buralara
Kokundan nefes alayım
Hasretlik utansın
***