BİR KİTAP: KALK BORUSU - BİR KÖYÜN UYANIŞI / NECME NECEFİ&HELEN HİNCKLEY
Ben milletimin, âdet olmuş, o hoş, hatta hemen hemen kutsi şekilde yapılan işin yanı sıra giden güven hissini koruyarak tam oldukları gibi kalmasını arzu ediyordum. Yerli âdet ve usuller temeli üzerine daha iyi bir yaşam tarzı kurulamaz mıydı? Kendi milletim için rahat ve huzur istiyordum, gözümü bazen gelişim denilen soğuk hedefe dikmemiştim.
Avrupa'da eğitim gördükten sonra ülkesi İran'a dönen idealist bir kadının mücadele hikayesini okudum sevgili arkadaşım Ocan'ın tavsiyesi ile.
Ailesinin sekizinci çocuğu olarak Tahran'da dünyaya gelen Necefi, "İran Benim Kalbimdir." adlı bir eser yazdıktan sonra eğitimini tamamlayarak ülkesine döner. Amacı ülkesinin ve toplumunun geleneklerini koruyarak gelişen sağlık ve eğitim sistemini vatanında uygulamaktır.
Özellikle köylerdeki gelir düzeyi eşitsizliği, eğitim ve sağlık sorunları için çözüm arayışlarına başlar. Adeta hayatını adar bu amaç uğruna. Karşılaştığı tüm zorluklara rağmen Sarban'dan köyünde başarıya ulaşır. Sırada başka köyler vardır Necefi ve çevresindekiler için.
Beğenerek okuduğum bir eser oldu. Arka kapak yazısında bir çok eğitimciye ve gence ilham kaynağı olduğu da belirtilmiş. Ufak basım hataları mevcuttu ki editör kaynaklı olduğunu düşünüyorum. Tavsiye edeceğim bir eserdi. Kitaplarla ve huzurla kalın dostlar.
"Ben kendi kendime: İnsan neden aç kalır ki? diye düşündüm. Ramazan ayında oruç tutarken tamam da başka zamanda neden aç kalsınlar? Açlık, insanı incitir, açlık kötü şeydir.
Benim düşmanlarım, cahillik, açgözlülük, batıl inanç ve korku idi. Özellikle korku.
Bir gün bu insanlar, beni sevecek ve bana güvenecekler. Bak görürsün.
İleri memleketler için sadece sözden ibaret olan açlık, Ortadoğu'da bir gerçek olarak vardır. İran köylerinde ise her kapının önünde uyuyan bir köpek gibi oturmaktadır.
Ama biliyordum ki, öfkeye yol vermek, konuşanla dinleyen arasında bir duvar çekmekten başka işe yaramaz."