BİLMEZSİN BİLEMEZSİN
Bilmezsin, bilemezsin;
Işıksız bir kentin en esrarengiz kaldırımlarında
Sen gezerken kahkahalarını sevdiğimi.
Acılarıma takılıp düşme,
Düşme diye; ayaklarının altına sevinçlerimi döşediğimi.
Bilmezsin, bilemezsin;
Şehrimizin ayak basılmadık caddelerinde,
En mahrem duygularımızın karşılaştığını
Ve ben seni her andığım kadar sarılışılarını gizlediğimi.
Bilmezsin, bilemezsin;
Tüm sokakların sırnaşık ıslaklığında
Hayallerime, bakışlarının sıçradığını.
Ve seni her hatırladığımda, gözlerine sığındığımı.
Bilmezsin, bilemezsin;
Tüm bitirilememiş aşkların sokağında,
Gecelerin barakasında düşlerin ağladığını.
Özlemden duvarların dibinde uykuya daldığımı.
Bilmezsin, bilemezsin;
Ufukların karmakarışık kızılında,
Yokluğunda tenimin yandığını.
Hasretten ağıt ağıt ismini sayıkladığımı.
Bilmezsin, bilemezsin sevgilim!
***