İYİ GELMEZ
Şiir bile küser okunmasa
Küserken zaman
Zihninde bir kanserli hücredir yalnızlık
Hele bir düş kendinde pusulara
İçinde can kırıklarını yapıştırsan ne fayda
Tüm yarımlar kucağındadır
Hiçbiri bütünlemez diğerini
Yüzlerce sözdür biriken hasrete dair
Hiçbir anlatmaz seni
Her biri keserken bedenini
Yapraklara sözün yoktur bu eylül
Dalların kırılırken amansız
Kederden tuğlalarla örülür yalnızlık
Öfkedendir harcı
Hadi sıva çatlaklarını
Kendine acımaklar ustasısın nasılsa
Hadi bir kat daha ör duvarlarını
Bilirim mevsimlere değil küskünlüğün
Sözün yoktur bilirim sararan yaprağa
Elbet arınır doğa döngüsünde
Sende hüznü kalmasa
Düşme yaprak
Solma yaprak
Gitmekler hiçbir yaranın merhemi değil
Kalırsın gecede üşümüş çırılçıplak
Anladın/ demek sevmelerde ölüyor susunca
Sarılmalar sahte
Öpmekler yalansa
Kırılırken zamanın çarkları
Ah hep sancılar dirilir gecede
Unutulur anılar
Geceye de çok kanma
İntiharlar saatidir
Düşler çelmese aklını
İçmesen iki kadeh rakıyı
Bir türkü yaslansa göğsüne
Gözlerine bir bulut çökünce
Sevsen kırılmamış gibi /sevsen yenice
Demek aklı da ihanet ediyor insana
Tam da alışmışken zamlara
Butlana
Elli liralık alan ne yapacak şimdi
Mazot olmuş yüz lira
Aman takılma bunlara
Yıllarca susmuşsun ekmeğin çalınmasına
Şimdi mi dert sana
İçmek iyi gelmez insana
İyi gelmez iyot kokmuyorsa şehrin
Martıların çığlıksız
Aklında yolların yoksa
Solmuştur fesleğen
Demlediğin sözler derman olmaz yarana
Takma be takılma bunlara
Ne hayrı vardı ki sesinin ayık zamanlarda
Acıtmamıştır belki doktor neşteri
Gırtlağına takılmış cümleler kadar
Yani kan kızılı hüzünlerdeyse yürek
Sonbahardır belki ömürde
Hani sarhoş akşamın son şarkısı gibi
Dolanmıştır derine iç çekişlerin
Islak asfaltıyla üşünmüş sokaktasındır
Solunda bir düş
Aklında bahar
Aklında bahar
Çoktan silinmiştir dört doğrun tek yanlışta
Unutma
Kendine giden yollarda kimse uğurlamaz kimseyi
Söylenmiş/ söylenmemiş o söz acıtır seni
Çözdüğün ipler dolaşmıştır kucağında
Kediler oynaşırken hüznünle
Çekiştirdikçe sıkar düğümler
Büyür daralmaya usta odalar
İçinde soğuk bir taş gibi yükselirken tuğlalar
Dedim ya "En çok kendini öldürür insan yalnızlıkta"
Şahitsiz ve tasarlanmıştır aslında
İyi gelmez türkü bazen
İyi gelmez yalan yüzler yalnızlığa
İyi gelmez umut/ günde her yan hoyratsa
İyi gelmez sevda bu zamanda insana
***