AŞK-I FİGÂN
Aşktan kalan hasret kolay geçer mi
Seni unutup da gitti mi sandın
Kuruyan dallarda çiçek açar mı
Verdiğim sözleri yuttu mu sandın.
Semada kuş idin bense bir nehir
Dilinde bal vardı sözünde zehir
Gidişinle yandı koskoca şehir
Ateşi söndürüp tüttü mü sandın.
Saman saçlarına yıldız kondurdum
Gökten güneş ile ayı indirdim
Yükleyip göğsüme sevda bindirdim
Bu sonsuz sevgiyi bitti mi sandın.
Sürgüne açılan kapı değildim
Bir sana tutsaktım sana eğildim
Gözünde bir katre yaşta boğuldum
Hülyalı düşlere yattı mı sandın.
Duymadın figanım kıstın sesimi
Açmadın gönlünün penceresini
Çekerek vuslata sır perdesini
Verdiğin son mühlet yetti mi sandın.
Benzettim yüzünü parlayan maha
El ele tutarak vardık dergâha
Başka yâr giremez sevmem bir daha
Kaldırıp kenara attı mı sandın.
Aldırmam kin dolu semli sözlere
Rotamı çizdim ben kahve gözlere
Rüzgârda sürükle ver denizlere
Yaktığın gemiyi battı mı sandın.