ZÜMRÜDÜANKA
Ki ben;
Bütün günahlarımdan
Arındım da geldim
Hoyrat bir dünyada
Ayaklar altına alındı
Kıyıma uğradı
Anadan üryan düşlerim
Körkütük bir sarhoş gibi
Bilinmezlere vurmuşken kendimi
Hislerime tutundum
Felfecir okuyan sert rüzgârlarla savrulurken
Çaresizce yüreğime sarıldım
Gözden düşmüş na müsait bir devri bitirdim şansa bırakmadan
Ne salgınlardan ne kargaşalardan öte durdum yıkılmadım
Ağrı Dağı gibi dimdiktim
Kaç kez darbe aldım
Kaç bataklık kuruttum
Sürüden ayrıldım
Hunharca zedeleyen zorbalardan sıyrıldım
Sevdim/günahı boynuma
Sövdüm /günahı boynuma
Kırıldım
İncindim
Uzak durdum.
Çöpe attım adı her
Ne ise bütün zaaflarımı.
Zehir de bendim panzehir de.
Sığdı bütün rüyalarım
Her seferinde kendime uyandım.
Bütün öfkelerimi silkeledim
Yüreğimin köşesinden.
Her acıyı bir bir bohçaladım düğümledim sıkıca.
Canımın her yanışı
Körükledi beni daima.
Yeniden güldüm
Yeniden ağız dolusu.
Ruhumla zihnimle bedenimle,
Ayaklandım yeniden.
Şimdi bütün kapıları devrime açıyorum.
Zümrüdüanka'yım ben küllerimden doğuyorum.
