ZİHİNDEN KALBE
Kalbimi soruyorsunuz ya!..
Doluyum;
Anne yokluğuna, baba yokluğuna, kardeş hasretine, dost yokluğuna..
Doluyum;
Çocukluğuma, anılara, aşka...
Kısacası her şeye doluyum...
Sormayın, umut etmeyin.
Siz bilmezsiniz beni...
Yarını düşünmüyorum !
En bunaldığım zamanlarda dünkü duygularıma atıyorum kendimi...
Evet;
Dün de bıraktıklarım var!..
Kalbim ayaklanıp o güne koşmak ister hep...
Bir umut;
Olur da o şehirde güzel bir anıya yetişirim diye!
Ya ben...
Yaşlandım yorma beni derim!..
Kalbim her daim o şehirdedir
Doğdum, çocuk oldum, büyüdüm ve aşık oldum
Lakin ben çetin bir adamım, kavgalıyım
Şu hayaller yok mu! Direniyorum
Öyle mutlu olmak istiyorum ki
Kötü anılarıma bile gitmek istiyorum
Başka türlü soğutamıyorum yüreğimi
Biliyorum sonunda yenileceğim...
Çok küçük hayaller kuruyorum
Geride hiçbir şey yok demek büyük hata!
Kesinlikle bu hayal bana verilmiş mühendislik harikası!..
Özlem duyduğum ne varsa içime dolduruyor...
Ve; koltuğuna oturup seyahat ediyorum, gidemediğim ne varsa...
Bütün bu olanlar nedir diyorum
Kalbim en küçük hayali düşünmek zorunda
Aşk yüce bir soluk deniz gibi
Giden unutmak, kalan serinlemek ister.
