ZAMANSIZ TAKVİM
Kimliksiz bir yetim gibi
düşerken
sorguladığım zamanların
kekeme bilincine,
ve
ömrümü teyellediğim
takvimler gibi
iyi bilirken
bahtını kendi kumunda arayan
her “Deniz’i ”,
-ki takvimler
tırnaklarıdır zamanın;
sırtımda unuttuğu-
soruyorum
yeniden kendime,
kıyısına vurduğum
yeni bir denizken…
Ölümü kolay bilene,
gitmek kaç kelime?
