ZALİM FELEK
Gurbet elde kaldım, kanadımı kırdılar;
Koymadın bedende bir dal, zalim felek.
Çemberine düştüm, kefenime sardılar;
Bırakmadın bana bir çare, sen zalim felek.
Ne yakından gördüm seni ne de uzaktan,
Çektin nefesimi, kurduğun o tuzaktan.
Yediğim son lokma kaldı, durdu boğazdan;
Zehir ettin bana hayatı, sen zalim felek.
Hazan vurdu ömrümün gençlik çağına;
Kimse bilmez derdi, düştüm ben o ağına.
Yeşil ovalarım döndü, hazan bağına;
Yatar sinemde bir gül, duy zalim felek.
Garip Gül der ki: ben ne yaptım sana?
İşin gücün hep mi acı vermek bana?
Ömrümden çaldığın o geçen zamana,
Bir cevap ver bana, sen zalim felek.
***
Editör: Nevin Bahtışen
