ZALİM DÜNYA
Yaşanmış, bitmiş bahara özlem duymak boşuna,
İnat edip geriye dönmüyor ki zalim dünya.
Alıyor canı, bakmıyor insanın yaşına, başına,
Yedikçe doymaz, doymuyor bu yalan dünya.
Bir heves var içimde, geçmişten bu güne gelen,
Bazen durgun su olur, bazen coşkun deren.
Gün gelir insan ağlar, kahkaha ile gülerken,
Dünyanın yükünü sırtıma yüklüyor, bu fâni dünya.
Koskoca bu bedeni, ayakta tutan bir nefes,
Kiminin eli açık, cömert, kimisi pinti, nekes,
Uzatmaz elini dost bildiğim, vermez bir ses,
Koca aslanı kediye boğdurur bu yalan dünya.
Yalan dünya, senden epeyce soğudum,
Bir bilsen sende ne aradım ne buldum,
Kısacık hayatta çok çabuk yoruldum,
Sende durmaya hevesim kalmadı, yalansın dünya.
Bizler beşeriz, fâniyiz ne var ki bilmeyecek,
“Sultan Süleyman’a kalmadı,” sana da kalmayacak,
Gün gelecek Gencay da dünyadan göçecek,
Ben de etten kemiktenim, bilmiyor bu zalim dünya.
***
TRUVA YAYIN GRUBU YOUTUBE KANALIMIZA ABONE OLMAYI UNUTMAYIN...
Logoya tıklayıp Youtube kanalımızı ziyaret edebilir, abone olabilirsiniz
Editör: Nevin Bahtışen
