YUSUF'A MEKTUP
Mektup saldım sana gönül teliyle,
Alıp yüreğine sardın mı gardaş?
Her gece yarısı, gönül diliyle,
Yâ Allah yâ sabır verdin mi gardaş?
Bin keder yükledin her an her güne,
Seninle zindanda çürüyor sine.
Dönmüyorsun yıllar var ki evine;
Kapatıp, defteri dürdün mü gardaş?
Mapuslarda bayram zor olur amma
Dünya hâlidir bu üzülüp yanma.
Unutuldun derler, sakın inanma,
Gönlündeki sese sordun mu gardaş?
Bayram oldu lakin bayram sanmadım,
Sizleri düşünüp mutlu olmadım.
Yaradan'a avuç açtım ağladım,
Hasret yalnız senin derdin mi gardaş?
Bilirim düşenin hâli sorulmaz,
Çektiği acılar gizli bilinmez,
Gönülden gönüle yol var görünmez,
O yolda bir köprü kurdun mu gardaş?
Ağırdır üstüne atılan töhmet,
Mümine cennet yok, çekmeden zahmet.
Çilenin içinde gizlidir rahmet,
Müslüman'da huzur gördün mü gardaş?
Üzülme ne olur eğme başını,
Gösterme düşmana sil gözyaşını.
Salıver yükselsin gönül kuşunu,
Kara zindan senin yurdun mu gardaş?
Her kışın sonunda bekle, yaz gelir.
Yokuşun ardından elbet düz gelir.
İlahi adalet inan tez gelir;
Duayla huzura durdun mu gardaş?
Bu mektubu yazan Nûrfânî bacı,
Bil ki gece gündüz size duacı.
Bir gün gonca verir sabır ağacı,
İsyana bir kilit vurdun mu gardaş?
Editör: Nevin Bahtışen
