YÜREK YORGUN OLUR MU BABA
Topaçlarım vardı çocukken
Kimi al, kimi maviydi
Babamın armağanıydı her biri
Karabasan içinde debelenirken
Yastığıma aktı yaşım, uyandım.
Yürek yorgun olur mu baba
Kimse melek değilmiş, öğrendim
Dilinden ağu akıyor kiminin
Acı boğazıma dolandı, neyleyim
Sızlıyor yaram, dayanma gücümü yitirdim.
Altıya beş kala durdu yaşam, kıyısında geleceğin
Avuçlarımdan akan yıllara yenildim
Bir kuşun kanadına serdim son çığlığımı
Haydi uç uç uç, korkma!
Yer gök senin olsun, ben babamı seçtim.
