YÜREĞİME ÇIĞ DÜŞTÜ
Gittin ya gökyüzü karadı o gün
İçime hasretten çığ düştü sanki
Etraf toz dumandı sarardı o gün
İçime hasretten çığ düştü sanki
Ardından bakarken gözlerim doldu
Yüreğim burkuldu gül benzim soldu
Çileyle uzanan çetin bir yoldu
İçime hasretten çığ düştü sanki
Her yanım karanlık her yanım ıssız
Gece kasvetini döküyor arsız
Bu nasıl gidişti böyle zamansız
İçime hasretten çığ düştü sanki
Dağlar boyun büktü yıldızlar söndü
Bulutlar yas tuttu yağmurlar dindi
Hasretin kamburu sırtıma bindi
İçime hasretten çığ düştü sanki
Yağmurun küstüğü çöller gibiyim
Sözü kifayetsiz diller gibiyim
Ayak basılmamış yollar gibiyim
İçime hasretten çığ düştü sanki
Niyaz edip haktan sabır diledim
Umutları birer birer biledim
Kalbur olup yüreğimi eledim
İçime hasretten çığ düştü sanki
***
Editör: Suna Türkmen Güngör
