YUFKA YÜREĞİM
Sevinçten ağlayana, ağlayıp eşlik eder
Benim ayarsız yufka yüreğim.
Dayak yer, dövene kardeşlik eder,
Başımın belası yufka yüreğim.
Bahar da ağlatır onu, kış da
Asırlar evvel bir ölmüş de
Sanki kendi her gün gülmüş de
Gülmeyenlere ağlar yufka yüreğim.
Kalbimi kıranları haklı görmekten
Bıkmadı bir tatlı söze yenilmekten
Ölü kalplerden insanlık dilenmekten
Çıkmaz sokaklarda yufka yüreğim.
Acemi bir ressam bendeki yürek
En sevdiği renk; beyaz olsa gerek
Çünkü başımın üstüne taç etti direk
Karalar bağlaya bağlaya yufka yüreğim.
Daha çocukken başladı bu huy bende
Top benimdi, maçı izlerdim yedekte
Elbet güzel olan her zaman iyilik de
Enayilikte nam saldı yufka yüreğim.
Ürkek bir serçe yaptı duygularımı
En edepsize bile gönderdi saygılarımı
Saymadım kaç kez çaldı uykularımı
İyi niyetli hırsız yufka yüreğim.
Bela emanet edilir, çekinmez saklar
Gönül mahkemesinde herkesi aklar
Dünyada menfaatle dönerken çarklar
Hep zararına çalışır yufka yüreğim.
Benim bu halim rahmetli annemin suçu
Fazla şefkatle dolmuş yüreğimin içi
Anneme doğru olunca ruhumun göçü
O zaman huzura erer yufka yüreğim.
