YORULDUM
Hüzün duvarlarına yasladım ömrümü
Tutup sıyırdım yüzünden günün perdesini
Kutsal buldum aklımın düzensizliğini
Sonu olmayan yolculuğun ilk günü gibi
Yoruldum.
Geciktiğin her an dövsün dursun kalbimi
Selamlardan başlasın yorgunluğun özlemi
Hasret makamının çalan şarkıları gibi
Yalnızlığın sensiz hallerini duyurmaktan
Yoruldum.
Dünden kalma isli sevdaların güneşinden
Sinemde sendeleyen soluğumun sancısından
Süslü bedenlere indirgenmiş sevgilerden
Günah kisvesine bürünmüş bedenlerden
Yoruldum.
Yüreğim hasret duraklarından geçerken
Adını soruyorum düşlerime sessizce
Sevmeye yeminli ,yorulmaya niyetli
Yakıp yandığım, küle döndüğüm bedenimden
Yoruldum.
Kırgın düşlerin sabahına uyanmaktan
Susmuş hayallerin taşıdığı umutlardan
Gelmeyen baharın kışını yaşamaktan
Doğmayan güneşin kör kuyusundan
Yoruldum.
Avuçlarımdan akıp giden yıllardan
Bir yaprak gibi düşerim diye titremekten
Gecenin köründe arayıp sesini dinlemekten
Aklımı yitirmiş gibi söylenmekten
Yoruldum.
Yetim sevdanı büyütüp sarmaktan
Gam ile mahrur olup dert makamında kalmaktan
İlmek ilmek örülüp yalanlara kanmaktan
İhtimalleri yok sayıp tökezleyip kalmaktan
Yoruldum.
