YORULDUM
İçimde feryatlar hiç susmadılar
Susturmak istedim dilim yoruldu
Çöreklendi dertler kin kusmadılar
Kağıtlar yoruldu kalem yoruldu
Yeşil obaları bağı gezmedim
Kıyıda dolandım gönül üzmedim
Kimselerden şeker şerbet süzmedim
Kovanlar yoruldu balım yoruldu
Divane gezerim ben deli gibi
Coşar çağlar gönül kar seli gibi
Çölleri kavuran sam yeli gibi
Ateşler yoruldu külüm yoruldu
Her şey yalan imiş aşk ise gerçek
Bu yürek yangını nasıl geçecek?
Yeşermez bağlarım açmaz bir çiçek
Bülbüller yoruldu gülüm yoruldu
Kimseler duymuyor yürek sesimi
Sessizce ağladım tuttum yasımı
Ne eylül ne ekim ne de kasımı
Ocaklar yoruldu yılım yoruldu
Editör: Ümmügülsüm Hasyıldırım
