YORGUN UYANDI KADIN
Yorgun uyandı kadın...
Yüzünü yıkarken ayağı takıldı uyku sersemi çamaşır sepetine.
Mırıldandı
'Of onca şey ne ara birikti
Daha ütüler gece bitti'
Sonra çay suyunu koydu ocağa
Söylendi bu kez sert bir sesle;
"Kahrolası şey birgün de yansa şaşarım"
Çakmağı aradı farkına varmadan ne aradığının .
Dibine düşmüştü farkında olmadan dalgınlığının.
Bakındı öyle köşe bucağa.
Sonra yağmurun sesini duyup
Oturdu penceresinin önüne
Gözlerini dikip baktı..
Nafile geçen ömrünün yönüne.
Saydı üstünkörü dikiş tutmayan yaralarını
anlatmak istedi bir an haykıra haykıra acılarını birine.
Türkü söylemek geldi içinden
derdini söylemektense...
O an bir türküde gelmedi içinden nedense.
Bir çiçek çizdi camın buğusuna
Bir de kırık bir kalp iliştirdi yanına
Hemen sildi sonra
Kalbinin kırıklığını görürlerdi bakarlarsa camına
Baktı ne yapsa olacak gibi değildi...
Dikiş tutmayan yaralarını bir yana koyup,
delice işlerine koyuldu .
