YOLLAR
Yollar vardır dağlardan şehre inen,
Yollar vardır sevdiklerine götüren,
Özlemleri, hasretleri bitiren yollar vardır.
Dolambaçlı, inişli çıkışlı çetrefilli.
Öyle ki biraz başını uzatsan uçurum...
Heyecanlansan da tenin ürperse de,
Yol seni korkutsa da,
Yine de gitmek istersin.
Yüreğin hoplar, sanki yerinden firlayacak gibi.
Bir an önce sarılmak, kokusunu içine hapsetmek istersin...
Yol tükenmez, zaman geçmez.
Yelkovan durmuştur sanki.
Bir türlü gün ışımaz, sabah olmaz.
Gecenin ilerleyen anlarında
Cama yaslanıp düşler kurarsın.
İnci inci dökülür yüreğinden mısralar.
Kahredercesine yanık türküler mırıldanırken
Uyuyakalırsın.
Nihayet gün ışımış, güneş doğmuş,
Zor bir seyirden sonra
Yol tükenmiş, araç şehre inmiştir.
Bekleyen kalabalıktadır gözlerin.
Özlemle, hasretle sarılmak için can atarsın.
Gözlerin bir bir sayar gelenleri,
Yol bekleyenleri...
Herkes sevdikleriyle ele ele güzel bir güne yelken açarken,
Meydan boşalır ve bir başına
Tam orta yerde kala kalırsın.
Sonuç hüsrandır...
Yüreğinden buram buram dökülür damlalar.
Hüsranla biten zor bir yolculuktan sonra
Dönüş biletini alır, yine de şükredersin haline.
Dönebiliyorsun köyüne memleketine.
Tası tarağı atarak, her şeyi yakarak
Dönebiliyorsun...
Dönülemeyen yollar da var,
Çok iyi biliyorsun...
