YİNE DUMAN ÇÖKTÜ DERTLİ BAŞIMA
Yine duman çöktü dertli başıma
Bu dert beni bitirecek çabuk gel
Daha doyamadan şu genç yaşıma
Bu dert beni öldürecek çabuk gel
Ömrümün bağında çiçekler soldu
Her gün ağlamaktan gönül yoruldu
Dertler sıralandı hep beni buldu
Bu dert beni öldürecek çabuk gel
Aylardır yüzünü göremez oldum
Senin hasretinle sarardım soldum
Kahırla çekilmez dertlerle doldum
Bu dert beni öldürecek çabuk gel
Gönlüm sel misali hep aktı boşa
Baharı beklerken tutuldum kışa
Çaresiz derdimle kaldım baş başa
Bu dert beni öldürecek çabuk gel
