YETER ARTIK İNCİTMEYİN
Hikâyelerini bilmediğimiz insanların,
kimisi çocuğunu,
kimisi babasını anasını,
kimisi eşini aşını işini,
Kimisi sağlığını,
kimisi gençliğini,
kimisi hayallerini,
kimisi aklını,
kimisi çocukluğunu,
Kimisi de herşeyini kaybetti.
Bunları anlamak için diplomaya gerek yok...
Elli bin evin kapısından birini çalın geride kalan mutlaka biri size anlatır yarım kalmış yarıda kalmış olmanın ne demek olduğunu.
Hangi ara bu kadar yüzsüz olduk?
Ne zaman öğrendik incitip onur gurur kırmayı?
acıyla siyaset yapmayı?
O yüzden
Hikayesini bilmediğimiz hayatların,
Ayak ayak üstüne atıp çay kahve içerken
Uzaktan bakıp yan gelip yatarak muhasebesini yapmayalım...!
Evleri başlarına yıkılmış, yurdu yuvası dağılmış
insanları, yeter artık incitmeyin.
