YENİ UFUKLAR AÇMAK
Düşünce üretti. Düşünce, üretti. Düşmeseydi yerinde mi sayacaktı demeyelim. Bakınız bir virgül mananın yönünü nasıl da değiştiriverdi. Her düşünce değil ama, hür düşünce, yeni bir fikir üretebilir.
"Düşünce" düşmekten üretilmiş gibi geliyor bana. Sanki takılan bir şeyin, herhangi bir sebepten dolayı yerin genişlemesiyle, kendisine yer açması ya da yol bulması gibi bir şey olsa gerek. O nasıl bir ses ya da hareket oluşturuyorsa, insan zekası da kendini zorlayarak, araştırarak, düşünerek; yeni yollar, yeni yöntemler keşfeder.
Zekanın açılıp, gelişmesi, yüklenen bilgi ve yapılan gözlemlerle olur. İnsanın muhayyilesi, kendisini o hedefe doğru yürüten bir motor olması gerekir. Bazı hedefler, önce hayal edilir, kurgulanır, sonra gerçekleşir. Zekasını yeni ufuklara açmayan insanlar ve toplumlar yerinde sayar.
Sebeplere sarılmadan, üretmeden ya bahane bulur ya da suçlu gezer. Oysa düşünen, üreten insan ne ümitsizliğe kapılır ne de yeise. Tıpkı yüce Yaratıcı’nın bildirdiği gibi; "Bir işi tamamlayınca, hemen diğerine koyul" İnşirah/7.
