YEDİ VERENLER
Yoktu,
Ölümün çaresi,
Kefenin cebi yoktu.
İliklesem önümü görünce seni,
İlikle düğmenin uyumu yoktu.
Çıksam o kapıdan dönmek istesem geri,
Kapı vardı,
Açanı yoktu!
Gelse, bahar açsa yediverenler,
Altısı vardı,
Yedisi yoktu!
Dökülse içimdekiler saçılsa yeryüzüne,
Yeryüzü vardı, kıymeti yoktu!
Ersek hidayete, olsak bir rüya,
Göreni vardı, anlayanı yoktu!
Deseler ki sen bir masalsın,
Devleri vardı, yeneni yoktu!
Etsek o yemini söz versek yine,
İki günden fazla tutanı yoktu!
O gülüşüne kurban olsak bu cihanda,
Ötekinde inan bir kıymeti yoktu!
Bir hane bulsak, açılsa odalar odalara.
İçinde salınan o gönül yoktu!
Eski usulle sevdik, olmadı diyenlerin,
Derdi vardı da dermanı yoktu!
Dönsek o fakirhaneye, duvarları kerpiçten,
Sıvanın olduğu yerde bir hükmü yoktu!
06/05/2023
Editör: Ümmügülsüm Hasyıldırım
