YALNIZLIK SANCISI
Tut gözünde damlayı
Çalarlar
Yorulsan
Diz çökme dost olmayanla
Bak ben sancıyorum yalnızlıkta
Sırtında hançer olur anılar
Dökme derdini
Dökülürsün pul pul
Yüreğinde yer kalsın da sevdaya
Sebep olsun yarına
Bak
İçimde hüzün oynaşıyor hazanla
Solmuş çiçekleri okşarken saksılarda
Bir düş sıkışmış
Bin umut hercai
Yırttım bu gece tüm şiirleri
Döktüm tozlu sandıklarımı
Ekim ölmek için güzel mevsim
Vazgeçmişsen sevgiden
Beklemeyeceğim baharları sana söz
Sana söz güzde çiçekler açmazsa
Yani uyanmışsam işe yetişme telaşı
Ay başı beklemişsem
Doymamışsam sevdaya
Yaşamak mı diyelim
Gram gram çoğalmış
Tonlarca satılmışsak
Bir ateş yaktım bu gece
Ateş yandı kendi harına
Vardı mavisi
Sarısı hırçın
Bir damla kan kattım alına
Ben tutuştum acıdan çıralarla
Oturdum da başına
Attım küslüklerimi
Beklediklerimi
Sakladım özlediğimi
Attım sesimi
Mademki yetmedi
Attım yüreğimi
Madem
Sevmekle kimse yetinmedi
Hani mısra yaramıza merhemdi
Bak sığındığım kaç gece terk etti beni
Yok eskisi gibi değilim
Sevmiyorum kendimi
Daha çok sövüyorum
Daha çok seviyorum söylemeden
Kir tutuyor ne zaman ki söylesem
Kıyamam öldürmeye
Attım ne varsa içime
Oturdum da bir ateşe
Yükseldi göğe
Yangısında çığlık
Yangısında bir ince dere
Bir huzur
Bin zaman bitmez bir sinsile
Sonbahardı selviler sararmıştı
Keder tutmuştu tutunamamış ellerimden
Oturdum bir odun ateşinde
Baktım alevler anılar tutuşunca daha sıcak güneşten
Yaktım bende kendimi
Alev alev sancıları
Bakma sen bana göğsümde bir sancı
Öfkem harında
Ekim yaşamaya geç
Ölmek için erken aslında
Ölürdüm ben de şiirsiz / sözsüz
Söylemezdim incitir telaşı
Vazgeçsem bu aşkın hasretinden
Dedim ya sol yanımda bir köz
Oturmuşsam bir ateşin ortasında
Isınmışsam yoklukta
Diz çökmeden bükülmüşse belim
İnadım
Aşkın
Bir de türküler öyle kalabalık
Eskilerim tutuşmuşsa diyorum yani
Bir de umut / çok bile bana
Hele bir de dilimde türkü
Özü sevda / közü sol yanımsa
***
Editör: Seher Uslu
