YALNIZLIK KAÇ KİŞİLİKTİR
Aşk iki kişiliktir bir başına yaşanmaz
Ya yalnızlık kaç kişiliktir
Yalnızlığın yükünü çekebilir mi bu koca şehir
Ne sensiz kalkan akşam vapuru
Ne istasyona gelen son tren
Ne çise çise yağan yağmur
Akşam olmuş sönük ışıklı sokak lambaları
Tenha bir başına kalmış kaldırımlar
Boş masaları akşamcı meyhanesi
Birkaç müdavim içmekte gelmişine geçmişine
Bir şairin yalnızlık düşmüş mısralarına
Uzaklarda geçmişini arayan yaralı bir yürek
Evet aşk iki kişiliktir iki kişi yaşanır
Ya yalnızlık kaç kişiliktir
Yalnızlığın yükünü çekebilir mi bu koca şehir
Loş bir ışığında yarı uykulu gözler
Dalıp gitmiş soluk eski resimlere
Ne hayaller kurulmuştu oysa sevda üstüne
Çocukça sevmeler gençlik başta esen kavak yelleri
Bir bir tükenmiş düşler hayaller
Aşk iki kişiliktir iki kişi yaşanır
Ya yalnızlık kaç kişi yaşanır
Yalnızlığın yükünü çekebilir mi bu koca şehir
