VURGUNUM SANA
yeşil dallarda esintiler,
kuşlar uçar gök mavisine,
gün ışığı düşer mor menekşelere.
bir gemi yol alır yüreğimden,
uzak denizlerin limanlarına.
vurgunum sana vefasız çiçeğim.
günlerce bekledim yol çıkmazlarında,
gözyaşı bırakarak gün ışığına.
var git deli gönlüm uzaklara,
kaç git buralardan
yeşil söğütlerin, çamların gölgesine,
mavi güllerle donat yüreğinin dehlizlerini.
dilsiz bir bahar ezgisi yol ağızlarında,
bahar yeli, eğlensin saçlarında.
türkülerini söyle, anlat dertlerini,
akıp giden ışıltılı sulara.
yaprak çelenkleri arasında solmuş
özlemler, tutkular
ve bir düşün uğultusunda yanık sesler.
uzaklarda ak suların sesleri,
duru maviliği soğuk pınarların.
bir kelebek kanadıyla gelir,
seni getirir hülyalı düşlerime.
çağlar yürek pınarım,
yaralanmış fideleri gönül dalımın.
ufacık bir sevda kırıntısı varsa
yürek pınarında benden yana,
bir tutam sevgi olsan umuduma.
öyle tatsız, öyle renksiz ki yokluğun,
vurgunum sana, can çiçeğim.
beddua etmem, sen rahat ol,
giyin, kuşan en güzel giysilerini,
gezdiğin yerler senin olsun.
Ben yoldaş olayım kuşlara, ağaçlara,
çoban çeşmelerinden akan su olayım.
vurgunum sana, can çiçeğim.
Editör: Suna Türkmen Güngör
